Nga “kultura e vetërealizmit” drejt “kulturës së realizimit në grup”.

Majlinda Zeneli

Në veprën e vet “Etika e Autenticitetit”, filozofi Charles Taylor flet për “kulturën e vetërealizimit” apo individualizimin e skajshëm në epokën e sotme të neoliberizmit. Një kulturë, që ka për produkt të vet njerëz, që kanë humbur tërësisht sensin e qytetarisë politike.

Nuk ka Drejtësi pa Demokraci

Dr. Ledian Droboniku

Është e sikletshme të shpjegosh koncepte kaq të thjeshta që duhet të kishin hedhur rrënjë nëse do ishim një vend normal. Por meqenëse i tillë nuk jemi, del si detyrë  parësore për çdo intelektual, krijimi i themelit për një kulturë politiko-juridike.

Fushatën mediatike mbi reformën në Drejtësi do e kishte zili dhe Goebbels. Për muaj të tërë politikanët dhe ndërkombëtarët e çdo rrace, gazetarë, intelektualë dhe analistë mbollën në ndërgjegjen sociale përrallën e reformës në drejtësi.

Por si thotë Arendt, diktaturat ndryshojnë format, por jo përmbajtjen.

 

Ekonomia e njeriut mikro

Mbi Taleten, qarkullonte një legjendë e cila rrëfente se si ky i fundit, duke ecur me vështrimin nga qielli, përfundoi në një pellg me ujë. Dikush aty pranë filloi ta tallte, duke i kujtuar se si një filozof e astronom kaq i madh, nuk shmangte dot një pellg me ujë. Hegel, mbi këtë rast do të shprehej se: <<shumica e njerëzve të vegjël llokoçiten në llucë pa patur njevojë për një pellg>>.

Vala e ndryshimit arrin dhe në  Gjermani

Zgjedhjet Politike gjermane – 2017

Pas tronditjes së sistemit politik në ShBA, Angli, Francë, Itali, Spanjë, tani vjen edhe radha e Gjermanisë. Rezultatet e zgjedhjeve trondisin partitë tradicionale CDU dhe PSD si asnjëherë pas luftës së dytë botërore. Në skenë ka dalë partia anti-sistem AfD, e cila ka mundur të dalë e treta në zgjedhje duke siguruar 94 vende në Parlamentin gjerman.

Duke refuzuar refrenin patetik të medias main stream,(gurrmaz i lobeve financiare që kanë uzurpuar institucionet dikur demokratike) ajo që vihet re kudo, është një protestë mbarëpopullore kundër një elite e rreshtuar kundër interesave te  tij.

Puna ishte nder!

Shumë popuj kanë vlerësuar punën dhe njerëzit punëtorë.

Thënia e popullit shqiptar se “puna është nder” është një ndër këto perla, sepse rrok thelbin e Njeriut. Sigurisht thëniet popullore janë fryt i eksperiencave shekullore dhe jo shpikje momentale të “filozofëve” të facebook-ut.

Populli kishte kuptuar se vetëm me anë të punës njeriu mund të realizohej i plotë. Puna përmbledh në vetvete shumë aspekte, si inteligjenca, lodhja, durimi, përqendrimi, respekti, sakrifica, energjia, raportet me tjetrin, me natyrën, etj. Një njeri i tillë mund të krijojë familje, të jetë i dobishëm dhe i respektuar në komunitet. Kjo s’do të thotë, që komuniteti përfshin vetëm njerëzit punëtorë, ai ka dhe dembelë, hileqarë e matrapazë. Por epiteti “njeri me nder” i atribuohej vetëm njeriut të punës.

Po sot, a mund të afirmojmë të njëjtën gjë?