Varfëria, pabarazia dhe modeli ekonomik “trickle-down”

Shqipëria radhitet ndërv vendet jo vetëm më të varfra por dhe me pabarazi të thellë. Qeveritë e tranzicionit kanë thelluar këtë hendek duke realizuar politika në kundërshtim me kushtetutën ekonomike të vendit, si është drejtësia sociale, punësimi dhe dinjiteti i Njeriut. Në themel të këtyre politikave neoliberiste është i ashtëquajturi modeli trickle-down, ose “rrjedhja e pikave nga lart-poshte”. Nëse do pyesnim një klerik të sistemit se përse nuk ka politika rishpërndarjeje, përgjigjet që do merrnim do ishin: “në fillim duhet të prodhohet e pastaj të shpërndahet”, “më parë rrisim tortën pastaj e shpërndajmë” etj si këto.

Përse nuk shpërthen Revolucioni?

Varfëria dhe padrejtësia janë dy ingredientët e Revolucionit, por nuk mjaftojnë. Njerëzit kanë qenë nën skllavëri e bujkrobëri prej shekujsh edhe pse ngriheshin në revolta. Kurse Revolucioni ka nevojë për një ideologji të lartë, e aftë për të projektuar një botë më të mirë. Në lartësinë  e kauzës duhet të jenë dhe njerëzit pas saj. Revolucionin francez nuk e bënë nipçet e mbretit apo oborrit të tij, por njerëz me ideale të mëdha që frymëzuan një popull të tërë.

Nga “kultura e vetërealizmit” drejt “kulturës së realizimit në grup”.

Majlinda Zeneli

Në veprën e vet “Etika e Autenticitetit”, filozofi Charles Taylor flet për “kulturën e vetërealizimit” apo individualizimin e skajshëm në epokën e sotme të neoliberizmit. Një kulturë, që ka për produkt të vet njerëz, që kanë humbur tërësisht sensin e qytetarisë politike.

Nuk ka Drejtësi pa Demokraci

Dr. Ledian Droboniku

Është e sikletshme të shpjegosh koncepte kaq të thjeshta që duhet të kishin hedhur rrënjë nëse do ishim një vend normal. Por meqenëse i tillë nuk jemi, del si detyrë  parësore për çdo intelektual, krijimi i themelit për një kulturë politiko-juridike.

Fushatën mediatike mbi reformën në Drejtësi do e kishte zili dhe Goebbels. Për muaj të tërë politikanët dhe ndërkombëtarët e çdo rrace, gazetarë, intelektualë dhe analistë mbollën në ndërgjegjen sociale përrallën e reformës në drejtësi.

Por si thotë Arendt, diktaturat ndryshojnë format, por jo përmbajtjen.